Przemiany

W styczniu 2012 "lyrix" gości w H2-Centrum sztuki współczesnej w Augsburgu. Jako źródło inspiracji służą wam w tym miesiącu: wiersz Hedwig Lachmann i obrazy hali wystawienniczej H2 wcześniej i dziś.

W swoim wierszu "Przemiany" opisuje Hedwig Lachmann zmianę ludzi, którzy są jej bliscy. Przypomina cechy osób w minionych czasach i rozmyśla o przsemianie, jaka może dokonać się w ludziach. Ostatnie linijki jej wiersza odnosi do siebie samej: "Zaufana i obca i wciąż jednak jeszcze ja", opisuje, jak sama bardzo się zmieniła, a jednak jest jeszcze tą samą.

Pewna przemiana widoczna jest również na zdjęciach hali wystawienniczej H2-Centrum Sztuki Współczesnej w Augsburgu: obrazy pokazują halę, która w roku 1910 uruchomiona została jako przędzalnia bawełny i tkalnia, i jej przemianę w nowoczesną halę wystawienniczą dzisiejszego muzeum. Mimo wszelkich zmian zachowany został podstawowy charakter ówczesnej hali. Przemiana przestrzeni i czasu jest, szczególnie w sztuce współczesnej, centralnym tematem i jest dlatego wciąż głównym punktem wielu wystaw H2.

Jaskie pomysły macie na temat przemian? Jakich przemian dokonuje przyroda, które powstają z czasem, albo przez ingerencję ręki człowieka? Jakie są jeszcze rodzaje przemian? Czy znacie historie albo bajki, w których ludzie i rzeczy są przemieniani? I czy przemiana posiada wciąż coś wspólnego z magią, czy bardziej ze zmmianą? Czy mogą ludzię się w ogóle sami przemienić? Czy zmienić, czyli oni tylko się zmieniają? I co dzieje się wtedy z nimi?

Przemieńcie swoje pomysły w wiersze i przyślijcie nam! Pięć najlepszych zostanie jak zwykle opublikowanych tu na stronie "lyrix"! Dla wszystkich, którzy znają już lyrix: w tym roku motywy zmieniają się znowu co miesiąc - w lutym bedzie nowy temat. Do końca stycznia cieszymy się jednak z otrzymania waszych wierszy do motywu "Przemiany".

H2 - Centrum Sztuki Współczesnej - Augsburg

Pałac szklany 1910 (Rys: H2-Centrum Sztuki Współczesnej; Augsburg)

Od 1910 do 1988 Pałac szklany służył jako przędzalnia bawełny i tkalnia.

Pałac szklany dzisiaj (Rys: H2- Centrum Sztuki Współczesnej; Augsburg)

Od 2006 pałac szklany jest muzeum sztuki współczesnej.

Przemiany
Hedwig Lachmann

Często widzę twoją wcześniejszą twarz,
Ukochany, i uszczęśliwia mnie, schwytanie szybkiego
Zagubionego wyrazu, który jak swiatło słońca
Umyka obok, we wspopmnieniu.

I czsami nachodzi mnie jak trwoga
O moje dzieci, bo jeszcze całkiem małe
I były bezbronne, i pierwszy cień
Delikatnego zrozumienia ich policzki
Miękko musnął, i mnie pragnienie
I zadowolenie, by ze mną być.

A obraz mojego ojca od-nurza głębie
Wieczności, tak jak go znałam;
A czy nad tym lata też przeminęły,
Często nagle wpadałam w jego krąg,
I widzę łagodnym ogniem rozpalają się
Spojrzenia, które na dalekościach wisiały tak.

I widzę się samą, istotę mnie podobną,
Najpierw jako dziecko, potem rozkwitłe młodo i ku wszelkim
Zwiastowaniom zwrócona i otwarta,
Zaufać, pragnąć szczęścia, wahać się, mieć nadzieję -

I wtedy to wszystko odpadło ode mnie,
Zaufana i obca i wciąż jednak jeszcze ja.

H2 - Centrum Sztuki Współczesnej
Pałac szklany, który od 1910 do 1988 służył jako przędzalnia bawełny i tkalnia, jest od 2006 miejscem sztuki współczesnej w Augsburgu. Poprzez zmieniające się wystawy i prezentacje stanu posiadania augsburskiego zbioru sztuki i muzeów pomieszczenia H2 kształtowane są w sposób różnorodny i ciekawy.
Muzeum kieruje swoją główną uwagę na zmiany pomieszczeń w przemianie czasu. Aktualnie zwiedzić można dzieła rzeźbiarza Wernera Pokornego, jak i wystawę szczególną "Giro- d'Italia- Sztuka Włoska ze zbioru Pinakoteka Modernizmu".